Toewijzingsmethoden emissierechten

De Europese Commissie heeft voor de 3e handelsperiode geharmoniseerde regels vastgesteld. Op basis van historische gegevens van bedrijven en benchmarks is de gratis toewijzing aan alle Europese bedrijven berekend. 

Verschillende benchmarks

In de Europese ETS-richtlijn zijn voorschriften opgenomen voor een geharmoniseerde toewijzing van emissierechten door de verschillende lidstaten. De regels voor de toewijzing zijn door de Commissie verder uitgewerkt in het besluit tot geharmoniseerde uitvoeringsmaatregelen voor kosteloze toewijzing (CIMs). De berekening van de toewijzing per inrichting gebeurt met verschillende toewijzingsmethoden op basis van:

  • historische productiecijfers en productbenchmarks;
  • warmtebenchmark; voor emissies die niet worden gedekt door productbenchmarks;
  • brandstofbenchmark; voor emissies die niet worden gedekt door product- of warmtebenchmarks;
  • historische procesemissies; voor emissies die niet gedekt worden door de benchmarks.

Per inrichting kunnen meerdere van de bovenstaande toewijzingsmethoden van toepassing zijn.

Toewijzing via productbenchmarks

Voor 52 producten heeft de Commissie productbenchmarks vastgesteld. Dit is de hoeveelheid CO2 die vrijkomt bij het produceren van eeneenheid product. Deze zijn vastgesteld op basis van de 10% meest efficiënte installaties binnen een bedrijfstak. Voor emissies die vrijkomen bij de productie van zo’n product, wordt het aantal gratis toe te wijzen emissierechten in principe berekend op basis van de historische productie en de benchmark.  

Toewijzing via warmtebenchmark

Voor verbrandingsactiviteiten waarmee een meetbare hoeveelheid warmte wordt geproduceerd (zoals stoom of heet water), wordt de gratis toewijzing berekend op basis van de historische warmteconsumptie (GJ) en een warmtebenchmark.

Toewijzing via brandstofbenchmark

Voor verbrandingsactiviteiten waarbij geen meetbare warmte wordt geproduceerd, wordt de gratis toewijzing berekend op basis van de historische brandstofinzet (in GJ) en een brandstofbenchmark. Het gaat hierbij onder andere om warmteproductie waarbij geen medium voor warmteoverdracht of het opwekken van mechanische energie wordt gebruikt.

Toewijzing via historische procesemissies

Voor andere niet-brandstofgerelateerde emissies, die worden beschouwd als procesemissies, berekent de NEa de toewijzing op basis van de historische emissies (ton CO2) en een correctiefactor.  

Subinstallaties

Een belangrijk aspect van de toewijzing is het concept 'subinstallatie'. Elke inrichting wordt voor het vaststellen van de gratis toewijzing opgedeeld in subinstallaties. Een subinstallatie omvat alle inputs, outputs en emissies die relevant zijn voor het berekenen van de gratis toewijzing. Per subinstallatie wordt de gratis toewijzing bepaald. Per inrichting zijn vaak meerdere subinstallaties te identificeren. Dit hangt af van de geldende toewijzingsmethoden en carbon-leakagestatus.

Meer informatie

Meer informatie over de toewijzingsmethoden en de indeling in subinstallaties vindt u via de downloads en externe links aan de rechterkant van deze pagina. Op de website van de Europese Commissie vindt u uitgebreide informatie, onder andere een aantal guidance documenten over specifieke aspecten van gratis toewijzing.