Verplichtingen voor brandstofleveranciers

De ReFuelEU verordening maakt deel uit van het FitFor55 pakket en heeft als doel om de productie en het gebruik van duurzame brandstoffen voor de luchtvaart te bevorderen. Het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat is voor de zomer gestart met de implementatie en ziet de NEa als de beoogde uitvoeringsorganisatie en toezichthouder voor de bijmengverplichting voor brandstofleveranciers.

Deze webpagina gaat over de bijmengverplichting voor brandstofleveranciers. Meer informatie over de tankverplichting leest u op onze Engelstalige webpagina Obligations for aircraft operations.

Doelgroep verplichtingen

De doelgroep voor de bijmengverplichting en rapportageverplichting uit ReFuelEU Luchtvaart zijn partijen die luchtvaartbrandstof of waterstof voor de luchtvaart leveren aan een Unieluchthaven. Een Unieluchthaven is gedefinieerd als een vliegveld met jaarlijks meer dan 800.000 passagiers of 1.000.000 ton vracht, die niet in een perifeer gebied staat.

In Nederland gaat het naar verwachting om vier luchthavens, namelijk:

  1. Schiphol;
  2. Eindhoven Airport;
  3. Rotterdam The Hague Airport;
  4. Maastricht Aachen Airport.

De definitie van brandstofleverancier is overgenomen uit de RED). Dit betekent dat de verplichting in principe ligt bij de partij die de brandstof uitslaat tot verbruik.

Bijmengverplichting

De luchtvaartbrandstofleveranciers die onder de verplichting vallen, moeten een elk jaar oplopend percentage van hun leveringen van luchtvaartbrandstoffen bijmengen met duurzame luchtvaartbrandstoffen (sustainable aviation fuels; SAF). Dit percentage start met 2% in 2025 en loopt op tot 70% in 2050. Tot en met 2034 mag worden voldaan via een gemiddelde bijmenging in de EU, daarna moet het per Unieluchthaven.
 

2025-2029

2030-2034

2035-2039

2040-2044

2045-2049

2050 en later

Percentage SAF

bijmengverplichting

2%

6%

20%

34%

42%

70%

Subverplichting synthetische luchtvaartbrandstoffen
Vanaf 2030 moet een deel van het verplichte percentage worden ingevuld met synthetische luchtvaartbrandstoffen (hernieuwbare brandstoffen van niet-biologische oorsprong; RFNBO’s). Deze subverplichting loopt ook op in de loop van de jaren tot 35% in 2050.

In bijlage 1 van de verordening is de hoogte van de subverplichting te vinden per jaar.

Toezicht op de bijmengverplichting
Het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat (IenW) heeft de doelgroepen via een brief geïnformeerd over de aanstaande verplichtingen en heeft daarin ook aangegeven dat de NEa de beoogd toezichthouder is voor de verplichtingen voor brandstofleveranciers. Zij worden toegewezen aan de lidstaat waarin zij hun hoofdvestiging hebben of waarin zij in 2024 de meeste luchtvaartbrandstoffen hebben geleverd.

De NEa zal bevoegdheid krijgen om boetes op te leggen aan de brandstofleveranciers die onder haar bevoegd gezag vallen, als niet aan de minimumpercentages SAF en synthetische brandstoffen is voldaan. Naast het voldoen van de boete, zal de brandstofleverancier het tekort in het opvolgende jaar moeten compenseren.

Rapportageverplichting

De brandstofleveranciers die onder de verplichting vallen moeten jaarlijks vóór 15 februari rapporteren over de geleverde brandstofvolumes en de (duurzaamheids)kenmerken van de SAF per Unieluchthaven.

De rapportageverplichting geldt al voor leveringen van luchtvaartbrandstoffen die gedaan zijn in 2024 en wel vóór 15 februari 2025. Het rapporteren gebeurt in de Uniedatabank.

Tijdlijn ReFuelEU verplichting brandstofleveranciers

Artikel 10 van de verordening beschrijft wat er gerapporteerd moet worden:

  1. Hoeveelheid geleverde luchtvaartbrandstof;
  2. Hoeveelheid geleverde SAF per type;
  3. Omzettingsproces, kenmerken en oorsprong van de voor productie gebruikte grondstoffen en de levenscyclusemissies van elk type SAF;
  4. Het gehalte aan aromaten en naftalenen en het massapercentage zwavel per batch;
  5. De energie-inhoud van conventionele luchtvaartbrandstof en SAF.

Toezicht op de rapportageverplichting
De lidstaat waarin de luchtvaartbrandstoffen zijn geleverd, moet de rapportages van alle brandstofleveranciers in de Uniedatabank verifiëren.

De NEa zal alle opgegeven luchtvaart brandstofleveringen in de Uniedatabank, die in Nederland zijn geleverd, verifiëren. Dit gaat dus over alle leveringen in Nederland door alle brandstofleveranciers, en ziet niet alleen op de brandstofleveranciers die aan Nederland zijn toegewezen. Bij misleidende of onjuiste informatie kan een boete worden opgelegd.